Potrójne życie pająka

FOTO: PAP

Pająki zwykle tworzą tylko jeden rodzaj sieci, jednak gatunek Wendilgarda galapagensis, który żyje wyłącznie na bezludnej, porośniętej tropikalnym lasem Wyspie Kokosowej, około 550 kilometrów od zachodniego wybrzeża Ameryki Środkowej, może prząść trzy odmienne sieci.

Sieci „powietrzne”, przyczepione do pobliskich łodyg i liści powstają wysoko nad ziemią. Bliższe ziemi sieci „lądowe” mają długie poziome pasma zamocowane między gałęziami oraz szereg pionowych pasm zakotwiczonych w ziemi. Nad zbiornikami wodnymi pająk rozpina sieci „wodne”, nieco podobne do sieci „lądowych”, ale mające pionowe pasma, które sięgają do samej powierzchni wody.

Dr Darko Cotoras z California Academy of Sciences w San Francisco zastanawiał się, czy ta elastyczność konstrukcji sieci wskazuje, że pająk przechodzi specjację, dzieląc się na trzy odrębne gatunki, każdy o unikalnych zachowaniach i wykorzystujący inne źródło pożywienia. Dlatego wraz ze swoimi kolegami przeprowadził analizy genomu 142 pająków.

Ku zaskoczeniu zespołu okazało się, że wszystkie osobniki miały niemal identyczne cechy genetyczne, a zatem należały do tego samego gatunku. Oznacza to, że nie zróżnicowały się genetycznie od czasu przybycia ich przodków prawdopodobnie niesionych przez prądy powietrzne na nowo utworzoną wulkaniczną wyspę – być może nawet dwa miliony lat temu.

Aby przeprowadzić badania terenowe, naukowcy oznaczyli 2-milimetrowe pająki kroplami lakieru do paznokci i przenieśli je w różne miejsca na wyspie. Na przykład zabrali pająki tworzące sieć „wodną” znad zbiornika wodnego i umieścili je w pobliskich wysokich krzakach. Jak się okazało pająki często budowały nową sieć o architekturze dostosowanej do nowej lokalizacji.

„Ten poziom indywidualnego zróżnicowania pod względem architektury, zachowania konstrukcyjnego i mikrosiedliska nie ma sobie równych w porównaniu z innymi pająkami” – zaznaczył badacz. Gatunek prawdopodobnie rozwinął taką elastyczność, ponieważ pomaga ona małym pająkom rozwijać się na tak małej, odizolowanej wyspie. „Wygląda na to, że dostosowują swoje zachowanie do pełnienia wielu ról, tak jak ludzie mieszkający w małym miasteczku, a nie w dużym mieście” – powiedział Cotoras.

Nie oznacza to jednak, że pająki “lubią” zmiany – niektóre po przeniesieniu do nowego mikrosiedliska szybko czołgały się z powrotem tam, gdzie żyły przed eksperymentem. Jak przypuszcza Cotoras, pająki – podobnie jak ludzie – mogą mieć swoje preferencje co do miejsca zamieszkania, a może nawet preferowanego rodzaju sieci. (PAP)

Autor: Paweł Wernicki

pmw/ ekr/

Źródło:PAP
Używamy plików cookie, aby zapewnić lepszą jakość przeglądania. Kontynuując korzystanie z tej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie.
Używamy plików cookie, aby zapewnić lepszą jakość przeglądania. Kontynuując korzystanie z tej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie.