- Reklama -

Wiele galaktyk we wczesnym Wszechświecie jest zaskakująco dojrzałych

Zobacz

- Reklama -

Większość galaktyk zaczęła powstawać, gdy Wszechświat był bardzo młody. Na przykład nasza Droga Mleczna zaczęła się formować 13,6 mld lat temu, przy wieku Wszechświata ocenianym na 13,8 mld lat. Gdy Wszechświat miał około 10 proc. obecnego wieku, około 1 mld do 1,5 mld lat po Wielkim Wybuchu, większość galaktyk miała gwałtowną fazę wzrostu, w trakcie której wytworzyły większą część swojej masy gwiazdowej i innych własności, np. spiralny kształt.

Naukowcy postanowili zbadać te wczesne etapy rozwoju galaktyk w ramach projektu o nazwie ALMA Large Program to Investigate C+ at Early Times, w skrócie ALPINE. W trakcie badań międzynarodowy zespół naukowy sprawdził 118 galaktyk doświadczających gwałtownego wzrostu.

„Ku naszemu zaskoczeniu, wiele z nich okazało się dużo bardziej dojrzałych niż się spodziewaliśmy” – powiedział Andreas Faisst z California Institute of Technology (Caltech).

Pod pojęciem bardziej dojrzałych galaktyk astronomowie rozumieją znaczną zawartość w tych obiektach pyłu i ciężkich pierwiastków (cięższych od wodoru i helu). Są to produkty będące efektem ewolucji gwiazd. Ponieważ galaktyki we wczesnym Wszechświecie nie miały zbyt wiele czasu na wytworzenie dużych ilości gwiazd naukowcy nie spodziewali się takiej zawartości pyłu i ciężkich pierwiastków.

Wcześniejsze badania wskazywały, że tego rodzaju galaktyki są ubogie w pył, natomiast przegląd ALPINE wskazuje, że około 20 proc. galaktyk z tego wczesnego okresu ma już go sporo. Dodatkowo wiele z galaktyk wydaje się mieć już zróżnicowanie swoich struktur, w tym pierwsze oznaki formowania się dysków (które później mogą rozwinąć się w spiralne struktury znane w wielu współczesnych galaktykach).

Pojedyncze przykłady mocno zapylonych galaktyk z wczesnego Wszechświata znano już wcześniej (ALMA wykryła tego typu obiekt o nazwie MAMBO-9). Podobnie z galaktykami z zaczątkami struktur, ale trudno było określić, czy to jakieś unikatowe obiekty, czy może bardziej powszechna cecha.

W badaniach wykorzystano sieć radioteleskopów ALMA, w której Europę reprezentuje Europejskie Obserwatorium Południowe (którego członkiem jest Polska). Pomiary w zakresie optycznym wykonano natomiast przy pomocy teleskopów Kecka oraz Subaru, użyto też danych z teleskopów VLT, VISTA, Kosmicznego Teleskopu Hubble’a, a w podczerwieni Kosmicznego Teleskopu Spitzera.

Wyniki badań opisano w artykule w specjalnym wydaniu czasopisma „Astronomy & Astrophysics”, które ukazało się 27 października. (PAP)

cza/ ekr/

- Reklama -
Źródło:PAP

Polecamy

- Reklama -