Jak donosi Wall Street Journal, model językowy Claude od Anthropic odegrał kluczową rolę w operacji schwytania byłego prezydenta Wenezueli, Nicolása Maduro. To wydarzenie stanowi punkt zwrotny nie tylko dla dyplomacji, ale przede wszystkim dla sektora AI, który dotychczas wzbraniał się przed bezpośrednim udziałem w działaniach kinetycznych.
Sukces operacji, zakończonej przewiezieniem Maduro do Nowego Jorku pod zarzutem handlu narkotykami, opierał się na technologicznym trójkącie: potędze obliczeniowej Anthropic, platformie integracji danych Palantir oraz infrastrukturze Departamentu Obrony USA. To partnerstwo z Palantirem okazało się dla Anthropic swoistym „koniem trojańskim”, pozwalającym na obecność w ściśle tajnych sieciach, do których dostęp dla cywilnych gigantów AI był dotąd ograniczony.
Dla Doliny Krzemowej sprawa ta jest wyjątkowo niewygodna. Anthropic, wyceniany obecnie na zawrotne 380 miliardów dolarów, budował swój wizerunek jako firma „bezpieczna i etyczna”. Ich oficjalna polityka użytkowania kategorycznie zabrania wykorzystywania Claude’a do wspierania przemocy czy inwigilacji. Jednak obecność modelu w sklasyfikowanych systemach Pentagonu sugeruje, że zasady te stają się elastyczne, gdy w grę wchodzą interesy bezpieczeństwa narodowego.
Pentagon od miesięcy wywiera presję na liderów rynku, takich jak OpenAI i Anthropic, domagając się usunięcia blokad bezpieczeństwa w narzędziach dostarczanych armii. Wojskowi argumentują, że standardowe ograniczenia, które chronią przeciętnego użytkownika przed generowaniem szkodliwych treści, w warunkach wojennych stają się przeszkodą.
Z perspektywy biznesowej, mariaż Anthropic z kompleksem militarno-przemysłowym to sygnał dla inwestorów, że największe zyski z AI mogą leżeć w kontraktach rządowych, nawet kosztem wizerunkowej spójności. Podczas gdy konkurenci wciąż operują głównie w sieciach niesklasyfikowanych, Anthropic — dzięki pośrednictwu firm trzecich — zyskał strategiczną przewagę.
