Przejęcie CyberArk przez Palo Alto Networks wygląda na ruch o znacznie głębszym znaczeniu strategicznym. Finalizacja transakcji, ogłoszona 11 lutego 2026 roku, to nie tylko kolejny krok w procesie „platformizacji” Nikesha Arory, ale przede wszystkim próba rozwiązania najbardziej palącego problemu nowoczesnego biznesu: kryzysu tożsamości w dobie sztucznej inteligencji.
Przejęcie to następuje w krytycznym momencie. Tradycyjne mury obronne przedsiębiorstw kruszeją pod naporem tożsamości maszynowych, które obecnie przewyższają liczbę pracowników w stosunku 80 do 1. W dobie agentów AI i wszechobecnej automatyzacji, poświadczenia stały się nowym „obwodem” bezpieczeństwa. Statystyki są nieubłagane – blisko 90% organizacji doświadczyło naruszeń związanych z tożsamością, a 75% przyznaje, że operuje na zbyt liberalnych modelach uprawnień.
Dla Palo Alto Networks, włączenie technologii CyberArk do swojego ekosystemu to coś więcej niż poszerzenie portfolio. To próba zlikwidowania „silosów tożsamości”. Biznesowy sens tej operacji opiera się na prostym założeniu: bezpieczeństwo sieci i operacje chmurowe nie mogą istnieć w oderwaniu od zarządzania uprawnieniami. Zintegrowana platforma ma pozwolić firmom na redukcję tzw. stałych uprawnień i ograniczenie ruchów bocznych napastników, co według szacunków może przyspieszyć czas reakcji na incydenty nawet o 80%.
Interesującym aspektem transakcji jest jej wymiar symboliczny i giełdowy. Palo Alto Networks, decydując się na podwójne notowanie na giełdzie w Tel Awiwie (TASE), przejmuje symbol „CYBR” – dotychczasowy znak rozpoznawczy CyberArk. To czytelny sygnał dla rynku: tożsamość staje się fundamentem, a nie tylko dodatkiem do strategii PANW. Jednocześnie firma umacnia swoje centrum R&D w Izraelu, czyniąc je kluczowym ośrodkiem innowacji poza Doliną Krzemową.
Fuzja ta oznacza koniec ery wybierania między wieloma niszowymi dostawcami (tzw. „best-of-breed”) na rzecz jednej, skonsolidowanej architektury. Jeśli obietnice Arory i Cohena o płynnej integracji zostaną dotrzymane, rynek może doczekać się standardu, który realnie nadąży za tempem, w jakim AI generuje nowe punkty styku – i nowe zagrożenia – w cyfrowym ekosystemie.
