Unia Europejska, przez lata pozycjonująca się jako globalny żandarm technologii, zaczyna luzować uścisk. Po maratonie negocjacji w Brukseli, kraje członkowskie i Parlament Europejski porozumiały się w sprawie złagodzenia kluczowych zapisów AI Act. To wyraźny sygnał, że obawy o utratę konkurencyjności wobec USA i Chin ostatecznie przeważyły nad chęcią natychmiastowego i sztywnego uregulowania rynku sztucznej inteligencji.
Najważniejszą decyzją jest znaczące przesunięcie terminów. Wdrożenie najbardziej restrykcyjnych przepisów dotyczących systemów wysokiego ryzyka – obejmujących m.in. biometrię, infrastrukturę krytyczną czy egzekwowanie prawa – zostało opóźnione do grudnia 2027 roku. Pierwotnie rygory te miały obowiązywać już od sierpnia bieżącego roku. Oficjalnym powodem tej decyzji jest dążenie do ograniczenia biurokracji i powtarzających się kosztów administracyjnych, na które coraz głośniej skarżył się europejski sektor technologiczny.
Zwycięstwo mogą ogłosić także giganci przemysłowi, tacy jak Siemens czy ASML. Wywalczyli oni wyłączenie maszyn spod jurysdykcji AI Act, argumentując, że sektor ten podlega już wystarczającym regulacjom sektorowym. Dla Brukseli to trudny kompromis: z jednej strony uproszczenie przepisów ma pomóc europejskim firmom w globalnym wyścigu, z drugiej – organizacje konsumenckie już teraz alarmują o „kapitulacji przed lobby technologicznym”.
Mimo ogólnego rozluźnienia kursu, Unia pozostaje nieugięta w kwestiach bezpieczeństwa osobistego i godności człowieka. Już od 2 grudnia 2024 roku wejdzie w życie całkowity zakaz korzystania z aplikacji typu „nudify”, służących do tworzenia nieautoryzowanych, intymnych deepfake’ów. To bezpośrednia reakcja na ostatnie incydenty związane z treściami generowanymi przez model Grok od xAI. W tym samym czasie zacznie obowiązywać wymóg znakowania wodnego wszelkich materiałów stworzonych przez sztuczną inteligencję.
Obecny zwrot w Brukseli pokazuje nową dynamikę w europejskiej polityce cyfrowej. Choć AI Act wciąż uchodzi za najsurowszy zestaw zasad na świecie, unijni decydenci zdają się rozumieć, że zbyt gorliwe regulowanie raczkującej technologii może skończyć się wypchnięciem innowacji poza granice kontynentu. Europa próbuje teraz znaleźć złoty środek między ochroną obywateli a przetrwaniem w cyfrowej gospodarce. Czasu na adaptację jest teraz więcej, ale presja na wynik pozostaje ogromna.
